Alkohole i drinki, kompendium wiedzy i przepisy na drinki - Open Bar

Marsala- sycylijskie wino wzmacniane

Trunek Marsala
Pochodzenie Sycylia
% 17-22%
Proces produkcji wino wzmacniane
Serwowanie aperitif (wytrawna) lub na koniec posiłku (słodsza)
Oznakowanie etykiet kryteria klasyfikacji: zawartość alkoholu i okres dojrzewania, barwa, zawartość cukru
Najbardziej znane marki: S.A.V.I. Florio, Pellegrino
Ciekawostki kurczak w Marsali
Na skróty
Historia i pochodzenie marsali

Pierwsze ślady kultury winiarskiej na Sycylii pochodzą sprzed 2 tysięcy lat, lecz właściwy jej rozwój przypada na panowanie Fenicjan (VIII-VI w. p.n.e.). Zbudowali oni port Lilibeo, w owych czasach kluczowy ośrodek handlu winem, który z chwilą nastania panowania Arabów został przemianowany na Marsalę (z arab. marsa a’llah – przystań Boga). Muzułmańscy najeźdźcy nie aprobowali co prawda picia alkoholu, ale za to przekazali lokalnej ludności wiedzę na temat jego destylacji. Później wyspa przechodziła różne koleje losu, podobnie zresztą jak pozostałe regiony Włoch i dopiero z chwilą przybycia Johna Woodhouse’a udało się przywrócić produkcję i handel marsalą.

W 1773 roku statek z owym angielskim handlarzem, nota bene miłośnikiem win z Madery i Jerez, zawitał przypadkiem podczas sztormu do portu Marsala, gdzie w lokalnych tawernach serwowano perpetuum. Było to wino odciągane w miarę potrzeby z beczki, którą następnie uzupełniano nowym winem. Tym samym, beczka taka zawierała choć odrobinę napoju z każdego z poprzednich roczników. Woodhouse do tego stopnia zasmakował w perpetuum, że bez większego namysłu wysłał do rodzimej Anglii 20 tys. litrów tego trunku. Mając na uwadze niekorzystny wpływ długiej podroży statkiem na wino, postanowił dodać do każdej beczki odrobinę brandy (już wtedy wiedziano, że mocny alkohol dobrze „konserwuje”).

Kiedy po powrocie do Anglii spróbował tak wzmocnionego wina ze zdumieniem stwierdził, że smakuje ono o wiele lepiej niż wersja pierwotna. Zachęcony tym faktem, powrócił na Sycylię i założył tam winiarnię, która wkrótce zaczęła dostarczać najpopularniejszego alkoholu na statkach Jego Królewskiej Mości. Ponoć sam admirał Horatio Nelson świętował sukcesy swojej floty wznosząc toasty kieliszkami marsali, którą z tego powodu zaczęto nazywać winem zwycięstwa. W ślady Woodhousa poszło kolejnych dwóch Anglików, Benjamin Ingham i jego siostrzeniec John Whitaker, dzięki którym jakość marsali znacznie się poprawiła. Dopiero w 1832 roku swą winiarnię w rejonie Marsali otworzył Włoch, Vincenzo Florio. Stał się on twórcą najsłynniejszej dziś marki sycylijskiego wina. W 1969 roku nadano marsali status Denominazione di origine controllata.

Proces produkcji marsali

Klasycznym szczepem, z którego wytwarza się marsalę jest grillo (odmiana biała). Ponadto do produkcji białej marsali używa się także owoców następujących odmian: catarratto, catrarratto bianco comune, catarratto bianco lucido, damaschino i inzolia (lokalna nazwa: anzonica). Czerwone wino uzyskuje się ze szczepów perricone (pignatello), calabrese (pignatello nero d’Avola) i nerello mascalese. Przy produkcji wina czerwonego dozwolone jest użycie do 30% owoców białych odmian.

Proces winifikacji rozpoczyna się podobnie jak w przypadku zwykłych win. Następnie wino jest alkoholizowane destylatem winnym lub spirytusem ratyfikowanym (pochodzenia gronowego) i dosładzane skondensowanym przez 24-godzinne ogrzewanie moszczem winnym (mosto catto) lub mistellą (wł. sifone; typ wina likierowego). Dojrzewanie wina może odbywać się w sposób tradycyjny lub przy zastosowaniu metody solera (znanej z produkcji sherry): beczki kładzie się w rzędach jedna na drugiej, tak aby na dole znajdowały się te z najstarszym winem. Z dolnej beczki odciąga się pewną ilość wina, a następnie uzupełnia taką samą ilością wydobytą z beczki powyżej. Dzięki tej metodzie, wina otrzymane w trakcie cyklu mają wyrównany smak, a każda butelka zawiera, przynajmniej teoretycznie, śladową ilość alkoholu z pierwszego rocznika.

Czytaj dalej na następnej stronie

Wybierz stronę