Langwedocja-Roussillon
Costières de Nîmes.
Historycznie część Langwedocji, choć produkowane tu wina bardziej przypominają te pochodzące z południowej części Doliny Rodanu, do której to zresztą apelacja ta przynależy administracyjnie od kilku lat.
Coteaux du Languedoc.
Zróżnicowana apelacja, w ramach której 12 różnych terroirs ma prawo do umieszczania swej nazwy na etykietach, a ponadto trzy miejsca uzyskały status odrębnych AOC (Faugères, Saint-Chinian i Clairette du Languedoc). Produkuje się tu głównie wina czerwone i rosé, które choć zróżnicowane tak jak same tereny, na których uprawia się winorośl, łączy koncentracja dojrzałych owoców i ziołowa nuta. Godne polecenia są wina produkowane m.in. przez Domaine d’Aupilhac, Domaine Cane-Valette, Domaine Peyre Rose oraz mas Jullien. Chcąc jednak lepiej poznać region, w którym swą winnicę posiada m.in. Gérard Depardieu, należy koniecznie wyposażyć się w dobry przewodnik.
Minervois.
Apelacja utworzona w 1985 roku, dostarczająca prawie wyłącznie win czerwonych. Pochodzące stąd wina są pełne, mocne i często nadają się do dłuższego przechowywania w piwnicy.
Corbières.
Apelacja utworzona w 1985 roku, największa w regionie, obejmuje wina białe, czerwone i różowe. Tereny, na których uprawia się winorośl są tak zróżnicowane, że trudno o jakąś ogólną charakterystykę produkowanych tu win.
Limoux.
W ramach tej apelacji produkuje się godne polecenia wina musujące. Langwedockie crémant de Limoux wytwarzane jest z zastosowaniem metody tradycyjnej i jest kupażem szczepów mauzac oraz chardonnay i chenin blanc.
Côtes du Roussillon i Côtes du Roussillon Villages.
Apelacje te obejmują tereny rózniące się znacznie od Langwedocji, gdyż o wiele bardziej przywodzą na myśl znajdującą się po drugiej stronie granicy Katalonię. Winorośl uprawiana jest tu w niezwykle gorącym i suchym klimacie, poddawana dodatkowo działaniu północnego wiatru tramontańskiego. Dzięki połączeniu tych czynników udaje się uzyskać ciepłe i bogate wina o aromacie śliwki. Uznani producenci z Côtes du Roussillon Villages to Domaine du Clos des Fées oraz Domaine Gauby.
Inne godne uwagi apleacje to Fitou, Cabardès i Côtes de Malepère w Langwedocji oraz Collioure, Rivesaltes, Maury i Banyuls w Roussillon. Trzy ostatnie to apleacje, w których produkuje się blisko 90% francuskich win wzmacnianych o nazwie Vin Doux Naturel.
Vin Doux Naturel (VDN) nie są wbrew nazwie naturalnie słodkie, ale wytwarzane podobnie jak inne słynne wina wzmacniane (np. sherry czy porto) metodą alkoholizacji. Do częściowo przefermentowanego moszczu winnego dodaje się destylatu winnego, który zabijając drożdże powstrzymuje dalszą fermentację i zatrzymuje tym samym w winie więcej cukru. Metoda produkcji VDN, zwana w języku francuskim mutage, została opracowana w XIII wieku przez Arnau de Vilanova, średniowiecznego „człowieka renesansu”. Vins Doux Naturel mogą być zarówno czerwone (ze szczepu grenache) jak i białe (odmiany: muscat, grenache blanc i macabeo).
Vin de Pays.
Langwedocja-Roussillon poza winami objętymi statusem AOC, jest także najważniejszym we Francji regionem dostarczającym win klasy vin de pays, czyli win regionalnych. Na etykiecie większości z nich widnieje napis Vin de pays d’Oc, ale niektóre wina opisane są nazwami lokalnymi, np. Vin de pays de l'Aude czy Vin de pays de l'Hérault. Przepisy, jakim podlegają wina regionalne pozwalają producentom na większą swobodę. Mogą oni wytwarzać wina z odmian międzynarodowych (np. chardonnay i cabernet sauvignon), a także mieszać lokalnie uprawiane odmiany ze szczepami spoza regionu. Najbardziej znanym producentem vins de pays jest Mas de Daumas Gassac.
