Arak - alkohol z Bliskiego Wschodu
| Trunek | Arak |
| Pochodzenie | Bliski Wschód |
| % | 50-80% |
| Proces produkcji | destylacja alembikowa moszczu z winogron lub rodzynek, aromatyzowanie anyżem |
| Serwowanie | zmieszany z zimną wodą opalizuje |
| Oznakowanie etykiet | brak |
| Najbardziej znane marki: | w polsce dostępny tylko Arak Jdoudna |
Najodważniejsi śmiałkowie piją Arak na czysto. Lwów nie jest jednak zbyt wielu; większość pijących decyduje się na rozcieńczenie trunku z wodą (sugerowana proporcja wody do Araku to 2:1). Aby zapobiec niekontrolowanemu mieszaniu alkoholu z wodą, do Araku podaje się więcej niż jedną szklankę na osobę. Kiedy do przejrzystego araku dodawana jest woda, zmienia się on w mętnie mleczną ciecz zwaną przez Arabów lwim mlekiem. Ten niesamowicie ciekawy efekt, opisany przez fizyków, ma miejsce również w przypadku greckiego kuzyna araku, Ouzo . Zmiana koloru cieczy spowodowana jest tym, że anetol (C10H12O , główny składnik anyżu) rozpuszcza się w alkoholu, ale nie w wodzie. Prowadzi to do emulsyfikacji alkoholu, którego cząsteczki rozpraszają światło. Anetol jest głównym składnikiem smakowym anyżu. Jest on 12 razy słodszy od cukru, dlatego niewielkie stężenia tak mocno wpływają na smak araku.
Ognisty napój swoją ostrość w smaku zawdzięcza połączeniu nuty anyżowej z wysoką zawartością alkoholu. Nie jest to trunek dla słabych podniebień. Unikatowa dla Araku jest śladowa, ale nie zatarta obecność smaku winogron użytych do procesu produkcji, obecna również w nucie zapachowej trunku będącego zaskakującym ożenkiem aromatu wina z anyżem.
Arak podaje się z mezza – bukietem przystawek. W ich skład wchodzić mogą czarne oliwki, ser feta, pomidory w plasterkach, zapiekanki mięsne oraz wiele innych. Wśród miejscowej ludności mówi się, że „kto raz wypił Arak, staje się jego obrońcą”. Nie pozostaje nic innego jak tylko przekonać się o czy to prawda…
