'
OB_PL

Najczęściej oglądane

Absynt, absinthe - produkcja, jak pić, działanie

Trunek Absynt (Absinthe, Absinth)
Pochodzenie francuskojęzyczna część Szwajcarii
% 45-72%
Proces produkcji maceracja ziół alkoholem, destylacja, maceracja wtórna
Serwowanie w dużym kieliszku na nóżce
Oznakowanie etykiet Blanche, Verte, Absenta, Home-made absithe
Najbardziej znane marki: Lemercier, Versinthe, Francois Guy, Oxygenee, Pernod, Lasala, L?amesinthe, Trull Absinthum, Vision, Serpis
Ciekawostki zielona godzina, sławy piją absynt, zrób sobie absynt
Na skróty
Absynt

Absynt to wysokoprocentowy napój alkoholowy otrzymywany w procesie destylacji mieszaniny alkoholu, kwiatów i liści rośliny leczniczej Artemisia absinthium, zwanej piołunem, oraz wielu innych ziół takich jak koper włoski, anyż, melisa czy hyzop. Tradycyjnie, absynt klasyfikowano ze względu na zawartość alkoholu jako absinthe suisse (najlepszy gatunek; zawartość alkoholu 68-72%), demi-fine (50-68% alkoholu) lub ordinaire (45-50%). Obecnie powyższe nazwy nie są powszechnie używane. Niektórzy błędnie zaliczają absynt do grupy likierów. Absynt produkowany jest bez dodatku cukru dlatego nie może być klasyfikowany jako likier.

Obecnie dostępnych jest około 50 marek absyntu, produkowanych głównie we Francji, Szwajcarii, Hiszpanii i Czechach. Absynt jest zazwyczaj zielonkawy, chociaż istnieje kilka przezroczystych odmian (Blanche) ze Szwajcarii. Najlepszy absynt robiony jest wyłącznie z naturalnych składników i nie jest sztucznie barwiony. Jego zielony kolor pochodzi z chlorofilu uwalnianego z ziół.

Historia i pochodzenie absyntu część I

Etymologia, pisownia, wymowa.

Polskie słowo absynt pochodzi od francuskiego absinthe, które może odnosić się albo do napoju alkoholowego, lub, co jest mniej powszechne, do rośliny – piołunu ( Artemisia absinthium i Artemisia pontica). Łacińska nazwa artemisia pochodzi od Artemidy, greckiej bogini lasów i gór. Absinthe pochodzi od łacińskiego absinthium, wywodzącego się z greckiego αψ?νθιον (apsínthion) oznaczającego piołun. Niektórzy uważają, że po grecku słowo to oznacza „niezdatny do picia”, jednak można również próbować wywieść jego znaczenie od perskiego spand lub aspand, czy inaczej esfand, co oznacza Peganum harmala, nazywanego również rutą syryjską, mimo, że faktycznie nie jest to odmiana ruty, zioła znanego ze swej goryczy.

Artemisia absinthium była często spalana w ofierze bogom, co miało zapewnić ofiarodawcy ochronę ze strony bogów. Sugerować to może pochodzenie wyrazu od praindoeuropejskiego słowa spend oznaczającego złożenie ofiary lub spełnienie rytuału. Nie jest pewne czy słowo to zostało zapożyczone do Greki z języka perskiego, z nieokreślonego, wspólnego języka, występującego wcześniej.

Warianty pisowni absyntu są następujące: absinth, absynthe, i absenta. Absynth (bez „e” na końcu) to pisownia najczęściej występująca w Europie Wróżkę” za swoją muzę i inspirację.

Historia absyntu w skrócie.

Pod koniec XVIII wieku, napój ten został wynaleziony przez Pierre’a Ordinaire, francuskiego lekarza który destylował piołun i inne zioła w zasadzie alkoholowej aby otrzymać lek dla swoich pacjentów.

Pod koniec XIX wieku, absynt był ceniony przez bohemę artystyczną, która zbierała się w europejskich kawiarniach i uważała „Zieloną Wróżkę” za swoją muzę i inspirację.

Koniec wieku XX zwieńczył prawie 100letnią prohibicję absyntu w wielu częściach Europy. W efekcie, towarzystwo nowego fin de siecle zaczęło jeszcze raz odkrywać przyjemności płynące z picia absyntu.

Wczesna historia absyntu.

Absynt został po raz pierwszy wyprodukowany w 1792 roku przez Pierre’a Ordinaire, francuskiego lekarza, żyjącego w Szwajcarii. Jego intencją było dostarczenie w praktyczny sposób wyciągu z piołunu, który przez długi okres czasu był znany z tego, że posiada niezwykle właściwości lecznicze.

Komercyjna produkcja absyntu rozpoczęła się w 1797 roku kiedy to Major Dubied kupił przepis od doktora Ordinaire i rozpoczął produkcję tego alkoholu z zięciem, Henri-Louis’em Pernod, w Val-de-Travers w Szwajcarii.

Biznes ten przyniósł sukces i w 1805 roku Pernod przeniósł produkcję do większego obiektu na drugą stronę granicy, do Pontarlier we Francji. Pomimo tego, że Pernod Fils na początku destylowało jedynie 16 litrów absyntu dziennie, po paru krótkich latach produkcja sięgnęła 400 litrów dziennie. Właściciel małej destylarni nawet w najśmielszych wizjach ekspansji nie przypuszczał jaką popularność trunek ten zyska za kilkadziesiąt lat.

Pierwsza gorączka absyntu.

Od swoich skromnych początków jako eliksir leczniczy, absynt powoli stał się fenomenem na skalę światową. We Francji, absynt szybko zyskał popularność jako ulubiony trunek arystokracji. W latach 50tych XIX wieku, popularność ta wzrosła w zawrotnym tempie. Wielu znanych poetów, pisarzy i artystów tamtych czasów rutynowo sięgało po kieliszek w poszukiwaniu inspiracji.

Do końca XIX wieku w samej tylko Francji wypijano ponad 2 miliony litrów tego alkoholu rocznie. W 1910 roku według niektórych sprawozdań sięgnęło to nawet 36 milionów litrów rocznie. Do tego czasu gorączka absyntu przekroczyła granicę Francji. Najpierw uwielbiany przez arystokrację, przeniknął do społeczeństwa ze swoją własną wolnością. W kawiarniach od Paryża aż po Pragę, absynt był pity przez artystów i robotników, rzeźników i bankowców. Co zadziwiające dla tamtych czasów, nawet wytworne grono kobiet chętnie celebrowało złożony rytuał publicznego picia absyntu.

Czytaj dalej na następnej stronie

Wybierz stronę

Content